Szymon Szymonowic

Szymon Szymonowic, znany także jako Simon Simonides Bendoński, urodził się 24 października 1558 roku we Lwowie. Był polskim humanistą i poetą okresu renesansu. Kształcił się we Lwowie i w Akademii Krakowskiej, a studia kontynuował we Francji i Belgii. Po powrocie do Polski pracował pedagogicznie. Od końca XVI wieku współpracował z Janem Zamoyskim przy organizacji Akademii Zamojskiej. W 1595 roku przyczynił się do powstania drukarni przy Akademii, a w 1599 roku przeniósł się do Zamościa, z którym był związany.

Szymonowic stworzył polską nazwę gatunku literackiego - sielankę. Jego najważniejszym dziełem są „Sielanki”, wydane w 1614 roku w Zamościu i obejmujące 20 utworów. Pisał także po łacinie, między innymi dramaty „Castus Joseph” i „Pentesilea”. Zmarł 5 maja 1629 roku w Czernięcinie Głównym, a pochowany został w Zamościu. Jego biblioteka trafiła do Akademii Zamojskiej.

Na podstawie artykułu „Szymon Szymonowic” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.