Icchok Lejb Perec

Icchok Lejb Perec, znany także jako Icchok Lejbusz Perec, urodził się 18 maja 1852 roku w Zamościu, a zmarł 3 kwietnia 1915 roku w Warszawie. Był polskim i żydowskim pisarzem, adwokatem oraz działaczem społecznym. Tworzył poezję, prozę, dramaty i publicystykę, pisał w jidysz, hebrajskim i polskim. Zajmował się również krytyką literacką i teatralną. Uczył się w chederze i jesziwie, a wiedzę uzupełniał samodzielnie.

W 1876 roku uzyskał koncesję na prowadzenie kancelarii adwokackiej, którą przez 11 lat prowadził w Zamościu. W 1888 roku przeniósł się do Warszawy, gdzie od 1890 roku pracował jako urzędnik gminy żydowskiej. W czasie I wojny światowej organizował pomoc dla jej ofiar. Do jego utworów należą między innymi „Monisz”, „Nocą na starym rynku” i „Złoty łańcuch”. Został pochowany na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie. Jego nazwiskiem nazwano ulice, między innymi w Zamościu i Warszawie.

Na podstawie artykułu „Icchok Lejb Perec” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.