Piotr Brajko

Piotr Jewsiejewicz Brajko urodził się 9 września 1918 roku we wsi Mitczenki w obwodzie czernihowskim. Ukończył technikum pedagogiczne w Konotopie, a następnie służył w Armii Czerwonej. Po niemieckim ataku na ZSRR walczył na froncie. W 1942 roku dołączył do oddziału partyzanckiego Sidora Kowpaka, gdzie pełnił kolejno funkcje dowódcy plutonu i kompanii oraz szefa wywiadu. W 1944 roku dowodził pułkiem 1 Ukraińskiej Dywizji Partyzanckiej. Otrzymał tytuł Bohatera Związku Radzieckiego.

Po wojnie służył w wojskach wewnętrznych, a następnie zakończył służbę w stopniu pułkownika. W 1948 roku został aresztowany, a rok później skazany na 10 lat łagru. Zwolniono go w 1953 roku, a w 1956 został zrehabilitowany. Po zakończeniu służby zajął się pisarstwem. Ukończył Instytut Literatury im. Gorkiego i napisał ponad 20 książek. Dwie z nich przetłumaczono na język polski. Był honorowym obywatelem Zamościa. Zmarł 7 kwietnia 2018 roku w Moskwie.

Na podstawie artykułu „Piotr Brajko (wojskowy)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.