Józef Luxenburg

Józef Luxenburg urodził się w 1866 roku w Zamościu, a zmarł 3 czerwca 1934 roku w Warszawie. Był polskim lekarzem specjalizującym się w chorobach zakaźnych. Był synem Edwarda Eliasza i Liny Löwenstein oraz starszym bratem Róży Luksemburg. Ukończył gimnazjum w Warszawie, po czym studiował medycynę na Uniwersytecie Warszawskim. Po studiach, w latach 1890-1895, pracował w klinice profesora Viléma Lambla. Prowadził także badania doświadczalne u Brodowskiego i Hoyera.

Przez wiele lat pracował w Szpitalu Wolskim, a następnie w Szpitalu Zakaźnym Miejskim św. Stanisława. Od 1902 roku był ordynatorem oddziału chorób zakaźnych i wewnętrznych w Szpitalu na Czystem. W latach 1918-1921 pracował w Ministerstwie Zdrowia jako referent w dziale chorób zawodowych. Napisał kilkanaście prac naukowych, w tym publikację o metodzie dializacyjnej Abderhaldena w zastosowaniu do syfilisu. Wspólnie z Bronisławem Handelsmanem przetłumaczył na polski podręcznik chorób wewnętrznych Meringa. Został pochowany na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej.

Na podstawie artykułu „Józef Luxenburg” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.