Jan Sztern

Jan Jakub Sztern (1922-2013) był polskim poetą. Urodził się w Zamościu, w żydowskiej rodzinie rzemieślniczej. Uczęszczał tam do Szkoły Powszechnej im. Ignacego Łukasiewicza. Po wybuchu II wojny światowej wyjechał do Związku Radzieckiego, gdzie pracował między innymi jako górnik, magazynier i malarz. W 1941 roku wstąpił do Armii Czerwonej, w której służył do 1943 roku. Następnie kształcił się w Technikum Artystyczno-Dekoratorskim w Likino-Dulowie.

W 1945 roku zamieszkał w Leningradzie. Pracował między innymi jako malarz dekorator, tokarz i majster budowlany. Zajmował się także upowszechnianiem muzyki poważnej wśród studentów. W latach 1991-1993 należał do zespołu redakcyjnego gazety „Polonus”. W 1994 roku wrócił do Polski i ponownie zamieszkał w Zamościu, z którym łączyła go młodość i do którego powrócił po latach. Pod koniec życia mieszkał w Gdańsku, gdzie zmarł. Pisał wiersze, fraszki, epigramy i satyry oraz spisywał wspomnienia. Zadebiutował wierszem rosyjskojęzycznym w 1980 roku, a pierwszy utwór po polsku opublikował w 1987 roku.

Na podstawie artykułu „Jan Sztern” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.