Ignacy Kowalski

Ignacy Kowalski, używający pseudonimów Bolszewik, Boruta, Jan i Stary, urodził się 4 grudnia 1896 roku w Zamościu i zmarł tam 15 stycznia 1977 roku. Do 1913 roku ukończył sześć klas gimnazjum w Zamościu, po czym został uczniem aptekarskim. W 1915 roku wcielono go do armii rosyjskiej, a w 1916 wstąpił do SDPRR(b). Po powrocie do Zamościa w 1918 roku działał w PPS, z której został wydalony, a następnie w SDKPiL. Organizował jej koła na Zamojszczyźnie.

W kolejnych latach działał w KPRP i KPP, był wielokrotnie zatrzymywany i więziony. W 1923 roku skazano go na trzy lata więzienia, lecz po amnestii karę zmniejszono do półtora roku; zwolniono go w listopadzie tego samego roku. Podczas okupacji pracował w gospodarstwie rolnym, a w 1939 roku zorganizował grupę konspiracyjną „Komuna i Wolność”. W lipcu 1944 wstąpił do PPR i przez kilka miesięcy pełnił funkcję I sekretarza Komitetu Miejskiego partii w Zamościu. W latach 1945-1947 był burmistrzem miasta. Później pracował w przedsiębiorstwach budowlanych i handlowych w Zamościu oraz Lublinie. W 1955 roku otrzymał Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski.

Na podstawie artykułu „Ignacy Kowalski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.